czczy


czczy
czczy {{/stl_13}}{{stl_8}}przym. IIb {{/stl_8}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}1. {{/stl_12}}{{stl_7}}'pusty, głodny': {{/stl_7}}{{stl_10}}Łykać tabletki na czczy żołądek. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}2. {{/stl_12}}{{stl_7}}'bezwartościowy, jałowy, bezcelowy, nieuzasadniony': {{/stl_7}}{{stl_10}}Czcze obietnice. Czcza rozmowa, dyskusja. Czcze roszczenia. Czcza przyjemność.{{/stl_10}}{{stl_18}}ZOB. {{/stl_18}}{{stl_10}}puste [czcze, próżne] słowa {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • czczy — 1. «pusty, głodny» Pić na czczy żołądek. ∆ anat. Jelito czcze «część jelita cienkiego» 2. «beztreściwy, nic nie znaczący, bezcelowy, płonny, nieuzasadniony, pusty» Czcza formalność. Czcza gadanina. Czcze słowa …   Słownik języka polskiego

  • тощий — Индоевропейское – teus (делать пустым, опорожнять, пустой, порожний). Старославянское – тъшть (пустой, порожний). Древнерусское – тъшь (пустой, невзрачный). В русском языке употребляется с XI–XII вв. в значении «пустой», «напрасный»,… …   Этимологический словарь русского языка Семенова

  • czczo — przysłów. od czczy (zwykle w zn. 1) ◊ Na czczo «bez jedzenia od wstania ze snu» …   Słownik języka polskiego

  • czczość — ż V, DCMs. czczośćści, blm rzecz. od czczy a) w zn. 1: Czuć czczość w żołądku. b) w zn. 2: Czczość plotek …   Słownik języka polskiego

  • deklamatorski — deklamatorskiscy 1. «dotyczący deklamatora lub deklamacji; recytatorski» Deklamatorska emfaza, sztuka. Deklamatorski ton. Popisy deklamatorskie. 2. «czczy, pusty, napuszony; deklamacyjny» Deklamatorska poza. Deklamatorskie hasła …   Słownik języka polskiego

  • formalizm — m IV, D. u, Ms. formalizmzmie, blm 1. «drobiazgowe przestrzeganie ustalonych form, przepisów bez wnikania w ich treść; przesadna skrupulatność, pedanteria, formalistyka» Czczy, przesadny formalizm. 2. filoz. «stanowisko w filozofii, nauce i… …   Słownik języka polskiego

  • marny — marnyni, marnyniejszy 1. «nie mający wymaganej, istotnej wartości, mało wart; lichy, nędzny» Marna gospodarka, gospodyni. Marna pensja, płaca. Marne sto, dwieście itp. złotych. Marny grosz. Marny los. Marne życie, zdrowie, jedzenie. Marny… …   Słownik języka polskiego

  • nierzeczowy — nierzeczowywi «nie będący rzeczowym; czczy, bezprzedmiotowy» Nierzeczowa dyskusja, rozmowa …   Słownik języka polskiego

  • pusty — puści 1. «niczym nie napełniony, nic nie zawierający; przez nikogo nie zajęty, nie zaludniony; bezludny, opustoszały» Puste pudełka, szklanki. Pusty żołądek. Pusty dom, wagon. Ulice prawie puste. Puste miejsce. Pusty teren. ∆ muz. Pusta struna,… …   Słownik języka polskiego

  • nieproduktywny — {{/stl 13}}{{stl 8}}przym. Ia, nieproduktywnyni {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} niedający oczekiwanych efektów, marnotrawiący siły, środki, bezowocny, niewydajny : {{/stl 7}}{{stl 10}}Nieproduktywny wysiłek,… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień